In november is de hogesnelheidslijn Jakarta-Bandung op proef beginnen draaien. Het project werkt volledig met Chinese technologie.
![](https://www.chinasquare.be/wp-content/uploads/2023/01/202211162478e0fce3c54115891760a908af6ea8_c8102cdf-f180-41ec-a653-f002bd2eb649.jpg)
De eerste proefrit vond in november plaats in aanwezigheid van de presidenten van beide landen.
De hogesnelheidslijn Jakarta-Bandung is een belangtijk project onder het Belt and Road Initiative (de nieuwe zijderoutes) en een sleutelelement van de Indonesische transportinfrastructuur. De lijn verbindt de hoofdstad Djakarta met Bandung, de vijfde stad van Indonesië. Beide steden liggen op het hoofdeiland Java, dat 150 miljoen inwoners telt. Groot Jakarta heeft 30 miljoen inwoners. Bandung is belangrijk voor toerisme en textiel.
De spoorlijn van 142 kilometer zal commercieel opstarten in juni. Dan wordt Indonesië het eerste land van Zuid-Oost Azië met een hogesnelheidstrein. De trein zal de twee steden verbinden in 40 minuten. De huidige treinverbinding doet er meer dan drie uur over. Het gebrek aan goede spoorwegen en waterverbindingen zet een rem op de ontwikkeling van Indonesië,
Het project is het eerste overzeese spoorproject dat volledig met Chinese technologie werkt. De belangrijkste onderdelen zijn in China gefabriceerd.
Grootse plannen
De sectie Jakarta-Bandung is onderdeel van een geplande verbinding van 700 kilometer tussen Jakarta en de tweede stad, Surabaya, eveneens op Java. Dat plan is in 2008 gelanceerd.
President Widodo kwam in 2014 aan de macht en lanceerde een ambitieus infrastructuurplan, met 2.659 kilomter wegen, 1.000 kilomer autowegen, 3.258 kilometer spoorwegen en 24 zeehavens. Totaal voorzien budget: 424 miljard dollar. Het geld moest onder meer komen van privaat-publieke samenwerking en privéprojecten.
Niet te verwonderen dat er voor de lijn Jakarta-Bandung grote belangstelling uit Japan en China was. Een Chinees bedrijf haalde het met de belofte lokale arbeiders, zoveel mogelijk lokale materialen en machines te gebruiken. Er komt ook technologietransfer om de verdere ontwikkeling van de Indonesische spoorwegen te ondersteunen. De keuze voor China werd ook ingegeven door het vertrouwen in de stabiliteit van de Chinese regeringspolitiek: dat speelt sterk bij een project dat vele jaren kan duren.
Uitdagingen
De spoorweg wordt gebouwd door PT Kereta Cepat Indonesia China (KCIC), een consortium van 4 Indonesische staatsbedrijven en China Railway International. KCIC zal de lijn 50 jaar uitbaten
De start van de bouw was gepland voor 2015 en de voltooiïng in 2018 om in 2019 te kunnen opstarten. Hoge kosten van de bouwgronden, budgetoverschrijdingen en covid-19 zorgden voor ernstige vertraging. Vooral de langdurige onteigeningsprocedures speelden een rol.
De bouw zelf bleek moeilijk omwille van de vulkanen en aardbevingsgevoelig gebied. De spoorlijn is uitgerust met gesofistikeerde detectoren en artificiële intelligentie om bij aardbevingen tijdig te verwittigen.
Voor de lokale fabricatie van onderdelen heeft China Railway een fabriek ter plaatse opgericht. Tussen 2.000 en 3.000 personeelsleden krijgen er opleiding op de werkvloer. Er is ook training voorzien voor het personeel dat de spoorlijn zal runnen.
Helaas viel de bouw in maart 2020 stil omwille van de pandemie. Intussen werd het budget herschat op 7,36 miljard dollar, 30% meer dan gepland. Tegen juni 2022 waren de 13 tunnels op het traject voltooid.
Het gevecht over de infrastructuur
Zuid-Oost Azië is een regio waar de grootmachten via infrastructuurinvesteringen hun invloed proberen te vergroten.
China bouwt niet alleen klassieke infrastructuur, maae werkt ook aan digitale telecommunicatie en slimme steden. De China-Laos spoorlijn is af, aan de China-Thailand en de China Myanmar lijnen wordt gewerkt. De China-Myanmar pijplijn is voltooid evenals de haven van Kyaukpyu
Als tegeninitiatief heeft de G7 in 2022 het Partnership for Global Infrastructure and Investment gelanceerd. Volgens d at plan zal in vijf jaar tijd 600 miljard dollar geïnvesteerd worden aan infrastructuur in ontwikkelingslanden. Daarvan komt 200 miljard uit Amrikaanse overheid- of privékapitaal. Uit de EU moet300 miljard komen gespreid over 7 jaar.
Bron: Caixin